Manipulacje Religijne i Polityczne, Marszałek Józef Piłsudski oraz “Dzienniczek” i Siostra Faustyna Kowalska i jej rzekome Wizje i Widzenia

http://jan.bodakowski.salon24.pl/513152,jozef-pilsudski-jedna-z-najbardziej-barwnych-wielbionych-a-jed

Oto jak oszuści religijni manipulują religią i historią:

CYTAT: “Józef Piłsudski jedna z najbardziej barwnych, wielbionych, a jednocześnie nie znanych postaci, polskiej lewicy
Maj jest miesiącem rocznic związanych z osobą Józefa Piłsudskiego, jednej z najbardziej barwnych, wielbionych, a jednocześnie nie znanych postaci polskiej lewicy.
W maju Piłsudski zwiał z psychiatryka.
W maju Piłsudski wyrzekł się przynależności do kościoła katolickiego.
W maju Piłsudski dokonał swojej najbardziej antypolskiej zbrodni – zamachu majowego. W maju Piłsudski zmarł.
I w majowym dniu jego śmierci święta Faustyna Kowalska miała widzenie zesłanego do piekła Piłsudskiego.

W dniu śmierci Piłsudskiego święta siostra Faustyna Kowalska w zanotowała w swoim „Dzienniczku”: „Wtem ujrzałam pewna duszę, która się rozłączała od ciała w strasznych mękach.” KONIEC CYTATU.

*****

“Dzienniczek” Siostry Faustyny Kowalskiej jest manipulacją religijną – jest fałszywką. Tak, tej samej Faustyny, którą JPII (nieświadomie) ogłosił “swiętą”.

“Dzienniczek” napisano (czyt. sfabrykowano) już po drugiej wojnie światowej dopasowując fakty historyczne, które faktycznie miały miejsce – w tym przypadku śmierć Piłsudskiego – i rzekome wizje i widzenia siostry faustyny, która tak naprawdę nigdy żadnych wizji nie miała.

Wiem, gdyż przed drugą wojną światową były nieudane próby manipulowania religijnie rodziną mojej Matki, a później po wojnie także mną.

W taki sam sposób powstały Lourdes, Fatima, całun turynski.
Kościół katolicki jest sterowany od wewnątrz przez oszustów i szarlatanów.
Moje obserwacje, a mam do nich święte prawo.

Niestety zyjemy w bardziej skomplikowanym świecie niż większość ludzi zdaje sobie z tego sprawę.
Obecna technologia nie jest po stronie ludzi – niestety piszę to z własnego doświadczenia.

Czipowanie i lektrodowanie ludzi jest używane do prowadzenia wojny biologiczno-psychologicznej, a także do manipulacji religijnych.

Dzienniczki Siostry Faustyny Kowalskiej są manipulacją religijną, tak jak i judeo-chrześcijaństwo – jako bezpośredni świadek takiej manipulacji religijnej mam prawo mówić o tym.
Zobacz CZĘŚĆ II i CZĘŚĆ IV i V artykułu.

https://polskaoazaduchowa.wordpress.com/2013/03/08/nowoczesna-technologia-czipowanie-i-elektrodowanie-ludzi-kontrola-umyslu-a-manipulacje-religijne-siostra-faustyna-kowalska-i-jej-dzienniczki-stygmaty-sw-franciszka-stygmaty-ojca-pio-cuda-w-lo/

**************************

A oto tekst z bloga na Salon24: Jan Bodakowski: 

http://jan.bodakowski.salon24.pl/513152,jozef-pilsudski-jedna-z-najbardziej-barwnych-wielbionych-a-jed

Józef Piłsudski jedna z najbardziej barwnych, wielbionych, a jednocześnie nie znanych postaci, polskiej lewicyMaj jest miesiącem rocznic związanych z osobą Józefa Piłsudskiego, jednej z najbardziej barwnych, wielbionych, a jednocześnie nie znanych postaci polskiej lewicy. W maju Piłsudski zwiał z psychiatryka. W maju Piłsudski wyrzekł się przynależności do kościoła katolickiego. W maju Piłsudski dokonał swojej najbardziej antypolskiej zbrodni – zamachu majowego. W maju Piłsudski zmarł. I majowym dniu jego śmierci święta Faustyna Kowalska miała widzenie zesłanego do piekła Piłsudskiego.

W dniu śmierci Piłsudskiego święta siostra Faustyna Kowalska w zanotowała w swoim „Dzienniczku”: „Wtem ujrzałam pewna duszę, która się rozłączała od ciała w strasznych mękach. O

Jezu, kiedy to mam pisać, drżę cała na widok okropności, które świadczą przeciw niemu… widziałam, jak wychodziły z jakiejś otchłani błotnistej dusze małych dzieci i większych, jaki dziewięć lat; dusze te były wstrętne i obrzydliwe, podobne do najstraszniejszych potworów, do rozpadających się trupów, ale te trupy były żywe i głośno świadczyły przeciw duszy tej, którą widzę w skonaniu; a dusza, którą widzę w skonaniu, jest to dusza, która była pełna zaszczytów i oklasków światowych, a których końcem jest próżnia i grzech. Na koniec wyszła niewiasta, która trzymała jakoby w fartuchu łzy i ta bardzo świadczyła przeciw niemu. O godzino straszna, w której widzieć trzeba wszystkie czyny swoje w całej nagości i [nędzy]; nie ginie z nich ani jeden, wiernie towarzyszyć nam będą na sąd Boży. Nie mam wyrazów, ani porównań na wypowiedzenie rzeczy tak strasznych, a chociaż zdaje się, że dusza ta nie jest potępiona, to jednak męki jej nie różnią się niczym od mak piekielnych, tylko jest ta różnica, [że] się kiedyś skończą”.

Męki jaki Piłsudski miał cierpieć według świętej siostry Faustyny Kowalskiej wiązały się z wprowadzeniem przez jego dyktaturę nowego Kodeksy Karnego Makarewicza w 1932 roku. Artykuł 233 tego kodeksu legalizował aborcje eugeniczną. Sanacja Piłsudskiego zezwoliła na mordowanie polskich dzieci z powodu widzimisię lekarza, posiadania taty gwałciciela, krewnego pedofila. Ustawodawstwo aborcyjne sanacji Piłsudskiego było jednym z najbardziej liberalnych przepisów w Europie. Bardziej liberalne ustawodawstwo aborcyjne mieli tylko sowieci w latach 1920-1936. Dodatkowo ten sam kodeks legalizował pederastie w Polsce, za co do dziś pederaści żywią sympatie do Piłsudskiego.

Jedną z największych zbrodni Piłsudskiego wobec narodu polskiego był zamach majowy. Za pomocą którego Piłsudski odebrał władze wolnorynkowej katolickiej prawicy cieszącej się poparciem społecznym, a oddał swoim kumplom z masonerii którzy lewicową polityką doprowadzili II RP do klęski wrześniowej.

Od 1925 roku (podczas gdy w całej Europie trwał rozwój) w Polsce trwał kryzys. Kryzys spowodowały bariery celne wprowadzone przez Niemcy na polskie towary. Od początku 1926 roku trwały w II RP zamieszki, strajki i demonstracje. Pomimo kryzysu gospodarczego młoda polska demokracja świetnie funkcjonowała. Piłsudski będący na politycznej emeryturze od 1922 roku widział w kryzysie swoją nadzieje na powrót do władzy. Plany obalenia demokracji przygotowywał już od 1922 roku. Od 1922 funkcjonowały dwie wzajemnie się przenikające konspiracje mające na celu obalenie demokracji i pluralizmu w celu odsunięcia prawicy od władzy. Jedną konspiracją była konspiracja piłsudczyków, drugą konspiracja masonerii. Inicjatorami współpracy masonerii z sanacją byli masoni. Wprowadzenie dyktatury i odebranie możliwości Polakom decydowania o losie Polski było jedyną możliwości sanacji na przejecie władzy (nieustannie kurczące się poparcie społeczne dla sanacji było zbyt małe by dać zwycięstwo w demokratycznych wyborach). ZSRR wiązał ogromne nadzieje z zapowiadającą się w Polsce wojną domową. Piłsudczycy podgrzewali atmosferę protestów czynnie angażując się w protesty robotnicze i szerząc propagandę w armii (sanacja obiecywała wojskowym podwyższenie pensji). Piłsudskiemu sprzyjała społeczne zafascynowanie części Polaków i Europy rozwiązaniami faszystowskimi.

Zamach poprzedziła ofensywa medialna sanacji, już od 1922 twórcy pop kultury o poglądach lewicowych kreowali wizerunek Piłsudskiego. 12 mają 1926 roku sympatycy Piłsudskiego obalili prawicowy rząd pochodzący z demokratycznych wyborów. Zamach poparła Polska Partia Socjalistyczna organizując strajk generalny i blokując kolej. Po dwóch dniach by nie dopuścić do wojny domowej prezydent Wojciechowski i premier Witos złożyli swoje urzędy. W walkach zginęło 379 osób (25 oficerów, 190 żołnierzy i 164 cywilów), rannych zostało 66 oficerów, 549 żołnierzy i 478 cywilów.

Piłsudczycy wykorzystali zamach do wymordowania swoich przeciwników politycznych (w tym generała Zagorskiego mającego wiedzę o agenturalnej przeszłości Piłsudskiego). Powstał rząd był nie formalnie podporządkowany Piłsudskiemu (formalnie był on tylko szefem Ministerstwa Spraw Wojskowych i Głównym Inspektorem Sił Zbrojnych). W pierwszych dniach rewolty Piłsudskiego poparła Komunistyczna Partia Polski (z czasem swoje poparcie uznała za błąd), PPS, i dwie lewicowe organizacje ludowe PSL Wyzwolenie i Stronnictwo Chłopskie. Owocem zamachu była faktyczna likwidacja demokracji i parlamentaryzmu w Polsce, odebranie Polakom suwerennego prawa decydowania o losach, wyuczenie Polaków do posłuszeństwa despotycznej dyktaturze – co przydało się komunistom w PRL, zapaść cywilizacyjna Polski.

Dzięki niedawno odtajnionym sowieckim dokumentom z archiwów rosyjskich wiemy że sowiecka agentura w II RP działająca jako Komunistyczna Partia Polski w marcu 1926 (czyli jeszcze przed zamachem) donosiła do Moskwy że Piłsudski zabiegał o życzliwą neutralność KPP podczas zamachu. Piłsudczycy mieli deklarować komunistom że są zainteresowani po przyjęciu władzy współpracą z ZSRR. Zdaniem KPP sanacja nienawidziła prawicowych i katolickich endeków oraz gardziła PPS. Według KPP: Piłsudski nie miał żadnego programu, cieszył się sympatią części Polaków, a celem komunistów powinno być to by Piłsudski przejął komunistyczny program.

Sowiecki wywiad OGPU raportował sowieckim władzom w 1926 roku że piłsudczycy skutecznie zinfiltrowali armie polską tworząc w niej antyrządowa konspiracje, podczas gdy prawica szanując instytucje niepodległego państwa polskiego nie tworzyła w armii swojej konspiracji. Zdaniem sowieckiej agentury prawica mogła się cieszyć w II RP poparciem harcerzy, studentów i licealistów.

Piłsudski przez dużą część swojego życia był lewicowym ekstremistą. Zaangażowanie w ekstremistyczną działalność lewicową było dla Piłsudskiego ważniejsze od studiowania. Swoją wyższą edukacje ograniczył do rocznego figurowania na liście studentów medycy. W młodości zaczytywał się Marksem i Engelsem, dołączył do „Narodnej woli” ugrupowania które wsławiło się zabiciem cara Aleksandra II.

W 1887roku, za działalność w lewicowej organizacji terrorystycznej został wraz ze swoim bratem, wybitnym etnografem, i bratem Lenina, zesłany na sybir. Józef uniknął kary śmierci tylko dzięki łapówce, skazano go na 5 lat pobytu w Kiereńsku – sumie Piłsudski przesiedział w więzieniach 8 lat. Braci w miejsce odosobnienia dotarli maszerując 200 km piechotą w śniegu. Zsyłka nie była jednak stalinowskim lagrem – co wynika ze wspomnień Piłsudskiego opublikowanych w „Bunt więzienny w Irkucku”. Zesłani mogli otrzymywać paczki i pieniądze z domu. Nie było pracy przymusowej, można było za żywność pracować u chłopów. Zesłańcy mieli prawo do łowienia ryb i zwierząt w sidła. Mogli też wzajemnie się odwiedzać. Piłsudski na zesłaniu utrzymywał się z zasiłku wypłacanego przez władze rosyjskie, czas mijał mu bezczynnie – lektura książek go nie pociągała.

Na zesłaniu poznał 6 lat od niego starsząLeonardę Lewandowską która została jego konkubiną (prócz bycia kochanką, opierała i karmiła Piłsudskiego). Po roku związku Leonarda zakończyła karę i wyjechała z Kiereńska. Samotny Piłsudski korespondował z Leonardą, zwierzając się jej ze swoich planów uwiedzenia zesłanych „facetek”. W listach do swej dotychczasowej konkubiny opisywał swoje nowe romanse. Szczerość Piłsudskiego doprowadziła do samobójstwa jego byłej konkubiny.

Po pięciu latach zesłania Józef wrócił do Polski i rozpoczął działalność w PPS. W ramach swej działalności Piłsudski redagował czasopismo PPS „Robotnik” – czasopismo drukowano w mieszkaniu Wojciechowskiego, kolportażem zajmował się Orlicz Dreszer. Piłsudski redagował je przez 8 lat. Z powodu braku zysków, „Robotnik” nie wzbudzał zbytniego zainteresowania Polaków, Piłsudski wyjechał wraz z późniejszym prezydentem Wojciechowskim do Londynu, gdzie strzygł się u Ignacego Mościckiego i poznał Leona Wasilewskiego – ojca Wandy i ministra spraw zagranicznych II RP.

Po powrocie z zesłania Piłsudski poznał o 2 lata starszą działaczkę PPSMarie Juszkiewiczową. Maria pomimoże była kobietą zamężną wykazywała zainteresowanie nowymi związkami. Jej adoratorem był Roman Dmowski. Pojawienie się Piłsudskiego rozbiło znajomość Dmowskiego i Marii. Piłsudski i Dmowski konkurowali o Marie przez 3 lata, Juszkiewiczowa spotykała się przez ten czas z oboma panami. Towarzystwo było niepruderyjne i rozrywkowe. Sprawa Marii poróżniła Dmowskiego i Piłsudskiego na zawsze. Po kilku latach konkubinatu Józef i Maria zawarli małżeństwo w 1899 roku. By było to możliwe Piłsudski wyrzekł się wiary katolickiej i został luteraninem.

Towarzysz Piłsudski dawał wyraz swoimlewackim zabobonomw wydanej w 1895 roku „Rosji” pisząc że niepodległość Polski najlepiej zabezpiecza i ułatwia ostateczne zwycięstwo proletariatu czyli „zaprowadzenie ustroju socjalistycznego”. Dla Piłsudskiego „Niepodległość jest znamiennym warunkiem zwycięstwa socjalizmu w Polsce”. Niepodległość Polski dla Piłsudskiego była tylko środkiem realizacji celu jakim była dyktatura socjalistyczna.

W tej samej pracy Piłsudski deklarował że jego środowisko to odłam międzynarodowego ruchu robotniczego którego najwybitniejszymi przedstawicielami byli, Marks, Engels, Liebknecht, Bebel, Gvesde. Piłsudski deklarował też że socjalistą został w wieku 17 lat na fali mody. Pożywką dla tego zboczenia była fascynacja jaką Piłsudski darzył rzeźnika rewolucji francuskiej i pogromcę katolicyzmu Napoleona. Piłsudski przyznawał na kartach swojej pracy: „byłem rozkochany w Napoleonie i wszystko, co się tego mego bohatera tyczyło, przejmowało mnie wzruszeniem i rozpalało wyobraźnie”. Tak jak każdy lewak tak i Piłsudski czcił terror rewolucji francuskiej. Piłsudski pisał że „byłem zachwycony zapałem i zajadłością rewolucji oraz udziałem mas ludowych”. Piłsudski deklarował że krytykując ustrój społeczny, zamiast studiować „bezwiednie zaczął (…) ulegać wpływowi logicznie zbudowanej koncepcji Marksa”. Na zesłaniu Piłsudski jak sam pisze ponownie przeczytał Marksa co go „ugruntowało (…) w socjalizmie”.

Jak każdy szanujący się socjalista Piłsudski miał służącą. I jak każdy socjalista uważał proletariat za głupiutki. Proletariat zawinił Piłsudskiemu tym że nie podzielał jego socjalistycznych zabobonów. Piłsudski pisał w „Naprzód” że „nasza służąca Władzia (…) cicha, spokojna dziewczyna, zahukana i nieśmiała (…) miała złe strony- umiała czytać”.W niezwykle barwnej publicystyce Piłsudskiego widać że Piłsudski czuł odrazę do Polaków. Polacy rozczarowali Piłsudskiego tym że nie pasowali do jego wizji.

W 1900 roku Piłsudski ponownie został aresztowany za nielegalny druk lewicowej propagandy. Skazano go na 5 lat cytadeli. Dzięki udawaniu wariata przeniesiony został do więziennego szpitala psychiatrycznego. Z szpitala psychiatrycznego Józef Piłsudski zbiegł w nocy z 14 na 15 maja 1901 rokudzięki pomocy lekarza. Brawurowa ucieczka ze szpitala psychiatrycznego została odkryta dopiero po kilku miesiącach, i nikt właściwie się nią nie przejął.

By uniknąć dekonspiracji działał dalej pod pseudonimem towarzysz Mieczysław. W 1904 próbował jak rozniecić rewolucje. W 1905 Piłsudski został szefem organizacji bojowej PPS. W 1906 towarzysze, jak sami siebie tytułowali, z OBPPS zostają za terroryzm wykluczeni z PPS, co było powodem przyjęcia przez nich miana PPS Frakcja Rewolucyjna. Nowa nazwa całkowicie wyrażała tożsamość Piłsudskiego i jego towarzyszy.

Po ucieczce z psychiatryka Józef zerwał współprace z „Robotnikiem”, pisał i wpadł na pomysł by jego działalność polityczną sfinansowali mu Japończycy. W tym celu pojechał do Tokio. Plany Józefa pokrzyżował krytyczny wobec jego pomysłów Roman Dmowski który za Piłsudskim podążył do cesarstwa kwitnącej wiśni.

Po powrocie z Japonii Józef zaprzągł swoich kolegów do stworzenia organizacji wojskowej „Strzelec”. Finanse na „Strzelca” dostarczały dziewczęta z „Pomocniczej Służby Kobiet” [zupełnie nie wykorzystane jako ikony rewolucji przez współczesne feministki, i zapomniane przez seksistowskich sympatyków Piłsudskiego]. Strzelcy się rozrastali, dla zamanifestowania swojej lewicowej tożsamości nosili na czapkach orzełka bez korony.

W latach przed pierwszą wojną światową środowisko Piłsudskiego dokonało kilkuset napadów rabunkowych dla zabezpieczenia finansów dla organizacji. Jednym z nich był 28 Września 1908osławiony napad PPS FRna pociąg w Bezdanach i rabunek200 tyś rubli(wzięli w nim udział Sławek, Prystor i Aleksandra Szczerbińska wyróżniająca się bojowniczka dla której Piłsudski porzucił żonę po 15 latach małżeństwa).

Podczas pierwszej wojny światowej w kilku krajach tworzyło się polskie wojsko. Jedną z takich inicjatyw było tworzenie się polskiej armii w Rosji. Ludzie Piłsudskiego na jego polecenie bardzo przeszkadzali w tej inicjatywie. Była to olbrzymia strata dla Polski, w tym też czasie w Rosji Czesi stworzyli 80.000 armie która zapewniła Czechom sprawne odzyskanie niepodległości. Na szczęście Piłsudski nie zniszczył armii Hallera która z zachodu przybyła do Polski w sile 75.000 i wyposażona w ogromne ilości uzbrojenia.

Wiedząc że nie ma poparcia społecznego Piłsudski tylko w terrorze zbrojnym widział możliwość przejęcia władzy. Jak sam przyznaje w „Obrona Lwowa” w Magdeburgu nie widział się w roli polityka, ale ktoś już o nim myślał. Schemat kreowania lidera przez zewnętrzny ośrodek udało się powtórzyć kilkadziesiąt lat później w Gdańsku.

W 1918 roku Piłsudski odmówił czeskim propozycjom wsparcia polskiej armii. Czesi oferowali sprzedaż broni czeskiej na raty i budowę czeskich fabryk broni w Polsce. Powodem jego odmowy był wyznawany przez niego lewicowy zabobon zakładający że Polska nie potrzebuje armii tylko jednostek milicyjnych. Przez kolejne prawie 20 lat Piłsudski przeciwstawiał się współpracy militarnej z Czechami. W konsekwencji, do konfrontacji z sowietami polska armia stanęła w 1920 roku słabsza niż wynikała to z realnej sytuacji.

Po pierwszej wojnie światowej, w 1918 roku, kiedy trwały walki o ustalenie granic odrodzonego państwa, Piłsudski demobilizował oddziały polskie wracające do kraju (robił tak bo żołnierze nie czuli uwielbienia dla jego osoby). Był to kolejny powód słabości Polski w 1920 roku.

W 1920 roku Piłsudski sam siebie mianował marszałkiem, jego polityka omal nie doprowadziła do klęski. W 1920 roku alianci nie chcieli pomagać Polakom, bo w 1918 Piłsudski odmówił pomocy rosyjskim antykomunistom i umożliwił przejęcie władzy przez bolszewików. Było jednak coś za co Polacy powinni być wdzięczni Piłsudskiemu, 12 sierpnia złożył on dymisje i uciekł (był to przejaw kłopotów Piłsudskiego ze zdrowiem psychicznym, Józef nie radził sobie ze stresem) z linii frontu do leżącego 300 kilometrów Bobowa gdzie przebywała jego druga „żona”. Dzięki temu dowództwo przejął w Bitwie Warszawskiej Rozwadowski (mający doświadczenie z armii austriackiej, absolwent Szkoły Sztabu Generalnego, doświadczony dowódca dywizji piechoty, marszałek polowy, po zamachu majowym więziony i torturowany co doprowadziło do jego śmierci). Podobnie jak Piłsudski poza frontem dekowali się inni piłsudczycy.

Ignorancja i brak wykształcenia wojskowego Piłsudskiego zaowocowały klęska 1939. Po zamachu majowym Piłsudski zniszczył polska armie, wyrzucił z niej wyszkolonych dowódców a ich stanowiska oddał swoim kumplom ignorantom (część dowódców zamordował bądź torturami doprowadził do śmierci). Wojsko było potrzebne Piłsudskiemu by przed nim defilować.

Józef Piłsudski wyrzekł się wiary katolickiej i został członkiem kościoła ewangelicko augsburskiego 24 maja 1899 roku. Był już wtedy dojrzałym mężczyzną mającym 31 lat. Wyrzeczenie się katolicyzmu poprzedzone zostało długim okresem przygotowania katechetycznego do konwersji. Po wyrzeczeniu się katolicyzmu Piłsudski 15 lipca 1899 pojął za żonę rozwódkę Marie Juszkiewicz z domu Koplewską. Ślub został zawarty w kościele ewangelicko augsburskim.

Piłsudski prowadził ożywioną nielegalną działalność socjalistyczną jako towarzysz Wiktor. Aresztowany przez carat znalazł się w szpitalu psychiatrycznym. Po ucieczce ze szpitala Piłsudski wraz zżoną przeniósł się Galicji. Po przeprowadzce jego małżeństwo się rozpadło. Doprowadziło to kryzysu psychicznego towarzysza Wiktora. W 1906 lekiem dla Piłsudskiego została młodsza o lat 16 działaczka socjalistyczna Aleksandra Szczerbińska. Znajomość z towarzyszką Aleksandrą przywróciła Piłsudskiego dożycia. Czemu nie można się dziwić. Aleksandra była jedna z najbardziej przedsiębiorczych i odważnych działaczek socjalistycznych (przemycała pod ubraniem ogromne ilości broni i amunicji, brała udział w aktach terrorystycznych i miała ogromne sukcesy w werbunku do organizacji). Aleksandrę i Józefa Połączyły wspólne poglądy, przyjaźń a wreszcie i miłość. Płomienny romans i wspólneżycie z kochanką, nie przeszkadzały Piłsudskiemu w równoczesnym wspólnymżyciu zżoną. Kiedy Piłsudski podczas I wojnyświatowej był internowany w Magdeburgu, Aleksandra pracowała fizycznie jako robotnica by móc utrzymać siebie i swoją nowo narodzoną córkę. W niepodległej Polsce kiedy umiałażona Maria, Piłsudski nie raczył ani odwiedzić ją w szpitalu, ani być na jej pogrzebie.Dzięki śmierci żony (17 sierpnia 1921) Piłsudski zawarł 25 października 1921 ślub w kościele katolickim (Aleksandra należała do kościoła katolickiego).

Według kapelana 1 brygady legionów księdza Ciepichałły Piłsudski miał w tajemnicy powrócić do kościoła katolickiego. Akt ten nawet gdyby miał miejsce, nie był by ważny, kościół wymaga publicznego wyznania wiary katolickiej i publicznego odrzucenia dotychczasowej herezji. Po rzekomym nawróceniu się Piłsudskiego nie ma też żadnego materialnego dowodu, nie wiedziały też o tym akcie władze kościelne. Wiarygodność relacji księdza Ciepichałły zmniejsza też to że porzucił on stan duchowny i żył w konkubinacie.

Piłsudski traktował kwestie wiary z lekceważeniem, nie przejawiał zainteresowania religią. Nie był przywiązany do dogmatów. Pomimo że był luteraninem żywił sentyment do Matki Boskiej Ostrobramskiej. W czasie I wojny światowej w rozmowie z Hallerem deklarował swoją bezwyznaniowość i ateizm. Nie było w tym nic dziwnego Piłsudski był przedstawicielem subkultury socjalistów deklarujących swoją pogardę dla religii i kościoła (na łamach wydawanego przez siebie pisma „Robotnik” uznawał za brata w idei Augusta Babela, który głosił ze popiera socjalizm czyli demokracje w polityce, komunizm w gospodarce i ateizm wobec religii). Partia Piłsudskiego PPS była organizacją ateistyczną, antyklerykalną i zwalczającą kościół katolicki.

W 1926 Piłsudski obalił demokratyczne władze Polski podczas zamachu majowego który współorganizowała masoneria i brytyjska agentura w Warszawie. Dzięki zamachowi Piłsudskiego władze w II RP przejęli masoni. Dzięki temu sanacja cieszyła się poparciem masonerii. Piłsudski przed I wojną światową wspierał rozwój masonerii w organizacji Strzeleckiej, plotki głosiły że sam był związany z wolnomularstwem. Wyrazem masońskich porządków po przewrocie majowym był dekret prezydenta Mościckiego który usuną z orła będącego godłem Polski krzyż i uzupełnił go masońskimi gwiazdami.

Józef Pilsudski nie nawrócił się też na łożu śmierci. Wezwany ksiądz Korniłowicz ostatniego namaszczenia udzielił najprawdopodobniej już zwłokom Piłsudskiego. Współpracownicy Piłsudskiego, wszyscy masoni, wezwali za późno księdza by uniemożliwić spowiadającemu się marszałkowi zdradę tajemnic sanacji. Arcybiskup Sapieha był przeciwny pochówkowi Piłsudskiego na Wawelu. Wieniawa Długoszowski po śmierci Piłsudskiego nakazał luterańskiemu pastorowi by nie robił trudności w zorganizowaniu katolickiego pogrzebu marszałka. Symboliczna jest też zbieżność dat, 12 maja 1899 Piłsudski wyrzekł się katolicyzmu, 12 maja 1935 zmarł.

Na emigracji po II wś w Wielkiej Brytanii funkcjonowała pani Waleria Sikorzyna która miał widzenia Piłsudskiego. Pani Waleria rzekomo uzdrawiała, głosiła idę pustego piekła i prawdziwość objawień w Garabandal.

Józefa Piłsudskiego fascynował okultyzm. Piłsudski brał udział w seansach spirytystycznych. Wieniawa Długoszowski zrelacjonował jeden z takich seansów, mający miejsce podczas I wojnyświatowej, podczas których duchy odpowiadały na pytania zadawane przez Piłsudskiego na głos i w myślach, wyjawiając mu wydarzenia przyszłe. Swoje zainteresowania spirytystyczne Piłsudski kontynuował i w niepodległej Polsce. Prócz tego przywódca sanacji twierdził że jest telepatą i dzięki telepatii dowiaduje się o pewnych wydarzeniach, podczas internowania w Magdeburgu otrzymał wiadomość o narodzinach swojej córki. Piłsudski swoje zdolności okultystyczne rozwijał przy wsparciu jednego z najbardziej znanych okultystów polskich Ossowieckiego. Prócz telepatii i spirytyzmu Piłsudski praktykował też inne dziedziny parapsychologii, między innymi kryptoskopie – czytanie pism w zaklejonych kopertach.

Piłsudski wierzył ze jego duchem opiekuńczym jest znany ze swej sympatii do masonerii Napoleon W Belwederze Piłsudskiego prześladowały go i inne złośliwe duchy. Przerażony widziadłami Piłsudski wielokrotnie do duchów strzelał, miał w trakcie takiego strzelanie nieszczęśliwie zastrzelić służącego w Belwederze żandarma Koryzyma.

W czasie zesłania nastąpił w życiu duchowym Piłsudskiego moment iluminacji, duchowego oświecenia. Momentem zwrotnym w jegożyciu było spotkanie z syberyjską cyganką. Cyganka wywróżyła muże będzie carem.

W 1924 roku Piłsudski poznał swoją kolejną kochankę Eugenie Lewicką. Atrakcyjnego lekarza medycyny sportu, kobietę młodszą od niego o lat 14. To właśnie dla niej w 1927 roku powołał przyszłą warszawską Akademie Wychowania Fizycznego. W 1930 wybrał się z nią na Maderę i tam w tajemniczych okolicznościach zakończył się po sześciu latach ich romans. „27 czerwca 1931 (cztery miesiące po powrocie Piłsudskiego z Madery) Eugenia Lewicka” została otruta i zmarła po 2 dniach. Zastraszona przez sanacje prasa nie pisała o sprawie, choć Warszawa huczała od plotek.Świadkowie którzy spotkali Lewicką na kilkadziesiąt godzin przedśmiercią twierdziliże nie była ona w nastroju samobójczym.

W ostatnich latachżycia Piłsudski cierpiał na nowotwór, sklerozę, prowadził niezdrowy trybżycia, Był osamotniony, cierpiał na bezsenność, nocami prowadził kłótnie sam ze sobą. Prawdopodobnie jego ostatnia kochanką była młodsza od niego o 34 lata Jadwiga Burchardt.

Jan Bodakowski

tekst na ten temat pierwotnie ukazał się w tygodniku Najwyższy Czas

Z informacją, którą powtarzam za księdzem Warszawskim, o tym że Piłsudski był martwy gdy dotarł do niego ksiądz z ostatnim namaszczeniem nie zgadza się, opierając się na archiwach, Krzysztof Mazur w artykule „Czy Piłsudski się nawrócił, ad vocem tez p. Bodakowskiego” http://prawica.net/34350

Bibliografia

Święta Faustyna Kowalaka „Dzienniczek” tekst z internetu

Bogdan Musiała i Jan Szumski „Przewrót majowy 1926 roku w oczach Kremla” IPN

Antoni Położyński „Marszałek Józef Piłsudski odbrązowiony”

Ksiądz Warszawski „Piłsudski a religia”

Sławomira Kopera „Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej”

This entry was posted in 9 SKARBIEC ARTYKUŁÓW, CNOTY DUCHOWE, CNOTY OBYWATELSKIE, KULTURA ŁACINSKA, MANIPULACJE RELIGIA, MANIPULACJE RELIGIJNE, SIOSTRA FAUSTYNA, WATYKAN, WATYKAN, ZŁO NIEWYBACZALNE and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Manipulacje Religijne i Polityczne, Marszałek Józef Piłsudski oraz “Dzienniczek” i Siostra Faustyna Kowalska i jej rzekome Wizje i Widzenia

  1. Pingback: Czy Józef Piłsudski był truty z premedytacją w zaplanowany sposób przez wiele lat od 1926 roku aż do śmierci 12 maja 1935 roku? | Polska Oaza Duchowa – Wiesława Rutkowska

KOMENTARZ

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s